در اتریش حدود 18 دانشگاه و 110 موسسه آموزشی وجود دارد و زبان ملی و رسمی تدریس در این دانشگاه ها آلمانی می باشد. البته در دوره ی دکترا و در بعضی از دانشگاه های خصوصی می توان به زبان انگلیسی تحصیل کرد.

تحصیل در دانشگاه های اتریش برای دانشجویان خارجی – منجمله ایرانی – رایگان نیست و ترمی حدود  382 یورو شهریه تحصیلی دریافت می گردد. بضی از دانشگاه ها - مانند دانشگاه صنعتی گراتس (TU-Graz) - این شهریه را به دانشجویان ایرانی در صورتیکه حداقل 9 واحد در ترم گذارنده باشند، برمی گردانند.

اخذ پذیرش برای (ادامه) تحصیل در دانشگاه های اتریش شرط اعطای ویزا از سوی دولت اتریش است.

 برای اخذ پذیرش در دانشگاه های اتریش داوطلب باید دانشجوی رشته مورد نظر در کشور خود باشد و یا مدرک تحصیلی او - در کشوری که آن را کسب کرده است و همچنین در اتریش -  برای ورود به دانشگاه کافی باشد. به عبارت دیگر دیپلم دبیرستان به تنهایی قابل قبول دانشگاه های اتریش نیست و قبولی در کنکور دانشگاه (سراسری یا دانشگاه آزاد) در رشته  و مقطع مورد نظر، پیش شرط درخواست پذیرش است.

دانشجویانی که در دانشگاه  های ایران به تحصیل اشتغال دارندن و یا داشته اند، باید گواهی صادره از دانشگاه و ریزنمرات مهر وموم شده ی خود ارایه دهند. در این گواهی باید منعکس باشد که فرد متقاضی از ادامه تحصیل منع نشده است.

مدارس عالی فنی (Fachhochschulen - FH's)، دانشکده های هنرهای عالی، و دانشگاهها در بعضی از رشته ها (مانند پزشکی، داروسازی، اقتصاد و روانشناسی) امتحان ورودی - شامل امتحان کتبی و مصاحبه حضوری - نیز برگزار می کنند.  برای دریافت پذیرش باید در این امتحان ورودی شخصا شرکت کرد.

علاوه بر این مراکز آموزش عالی در اتریش سهمیه برای پذیرش دانشجوی خارجی دارند و برآوردن تمامی شرایط برای اخذ پذیرش به معنی دریافت بدون چون و چرای آن نیست.

مهلت درخواست  پذیرش برای ترم تابستانی تا اول فوریه و برای ترم زمستانی تا اول سپتامبر می باشد. یعنی مراکز مربوطه باید مدارک متقاضی را تا زمانهای نامبرده دریافت کرده باشند.  توصیه می شود که از 6 ماه قبل  از تاریخ مورد نظر برای ورود به اتریش و ادامه تحصیل، درخواست خود را به دانشگاه ارائه دهید.

دانشجویان خارجی باید  پس از ثبت نام در دانشگاه  برای آموختن زبان آلمانی و در اکثر موارد  در صورت پایین بودن  نمرات چهار سال  دبیرستان در دروس اصلی و مرتبط با رشته  تحصیلی انتخاب شده، برای این دروس، یک دوره یک ساله تا دوساله ی پیش دانشگاهی (Vorstudienlehrgang) را بگذرانند.

هزینه زندگی و تحصیل دراتریش سالیانه 8000 الی 9000 یورو می باشد که این هزینه باید برای اخذ ویزای تحصیلی  یا به صورت ساپورت مالی  یا وجه پرداخت شده به یک حساب بانکی در اتریش ارائه شود.

تامین  بخشی  ازهزینه ای تحصیل بوسیله کار ضمن تحصیل در اتریش رسماً امکان پذیر است ولی عملا بسیار سخت.  برای این منظور فرد دانشجو باید کارفرمایی پیدا کند که برای او از اداره کار، تقاضای اجازه ی کار کند. اما دریافت همین مجوز کار هم، که رسماً «کمتر از پاره وقت» نامیده می شود، به هیچ وجه کار ساده ای نیست. طبق قوانین جاری، کار کردن برای دانشجویان خارجی با درآمدی بیش از 374,02 یورو در ماه ممنوع است. قبل از دریافت این اجازه ی کار لازم است ثابت شود که برای آن شغل، یک فرد اتریشی جویای کار و واجد شرایط و یا یک فرد خارجی که دارای اجازه کار است و بیکار و واجد شرایط، وجود ندارد. بعنوان مثال شهروندان کشورهای اتحادیه اروپا که در اتریش جویای کار هستند در اولویت بالاتری نسبت به دانشجویان خارجی قرار دارند. بضی از دانشگاه ها با توجه به نمره های بالای دانشجویان خارجی به آنها در خود محیط دانشگاه کارمی دهند.

نظام آموزشی در اتریش

تحصیلات ابتدایی و متوسطه

در اتریش کودکان از 5 سالگی وارد دوره یک ساله آمادگی (Vorschule) می شوند، سپس از 6 سالگی آموزش ابتدایی در دبستان (Volksschule) آغاز می شود. مدت دوره ابتدایی 4 سال است و در پایان این دوره از دانش آموزان امتحان می گیرند. سپس تحصیلات متوسطه عمومی به مدت 4 سال آغاز می شود. دانش آموزان ممتاز در دوره ابتدایی به دبیرستان های جامعAllgemeinbildende Höhere Schule (AHS) راه می یابند و پس از دوره چهار ساله متوسطه عمومی (سیکل اول)، دوره چهار ساله آخری (سیکل دوم) را نیز در همین دبیرستان ها ادامه می دهند یا وارد کالج های فنی- حرفه ای (Höhere Technische Lehranstalt – HTL)  می شوند که دوره آن 5 ساله است. عده ای نیز وارد دبیرستان اقتصاد (Handelsakademie – HAK) می شوند. همه دانش آموزان دبیرستان ها و کالج ها از هر گرایشی در امتحانات نهایی دیپلم (Reifeprüfung) شرکت می کنند و در صورت قبولی، مدرک (Reifeprüfungszeugnis) دریافت می کنند که دیپلم دبیرستان است و دارندگانش «دانش آموختگان دبیرستان ها» (Maturanten) نامیده می شوند.

بقیه دانش آموزان دبستان ها وارد مدارس متوسطه (Hauptschule) می شوند که 3 یا 4 ساله است. در این دوره توجه زیادی به کارهای عملی می شود و دانش آموزان همراه مبانی نظری، کاربردهای عملی را نیز می آموزند. سپس دانش آموزان ممتاز وارد کالج های فنی- حرفه ای (Höhere Technische Lehranstalt – HTL)  و عده ای نیز وارد دبیرستان اقتصاد(Handelsakademie – HAK) می شوند. بقیه آنها وارد هنرستان (Berufsschule) یا مدارس تخصصی ورزشی و موسیقی می شوند و دوره  2 تا چهار ساله  این مدارس را می گذرانند.

تحصیلات دانشگاهی

مراکز آموزش عالی در کشور اتریش شامل دانشگاه ها، دانشکده های هنرهای عالی، مدارس عالی فنی و کالج های تخصصی دو تا سه ساله است. مراکز آموزش عالی اتریش در زمینه هنر و موسیقی از مراکز قوی هنری اروپا به شمار می آیند.

از سال 1994 میلادی تا کنون بیش از 40 مدرسه عالی فنی مجوز تاسیس گرفته اند که در رشته های مختلف دوره های 4 ساله لیسانس (کارشناسی) برگزار می کنند. تفاوت مدارس عالی فنی با دانشگاه ها در کاربردی و حرفه ای بودن تحصیلات است. در پایان دوره ها دانشجو باید یک دوره شش ماهه تا یک ساله کارآموزی را در مراکز گوناگون بگذراند. شرط ورود به مدارس عالی فنی، همان شرط ورود به دانشگاه هاست و در مواردی مدارک حرفه ای نیز مورد توجه قرار می گیرند.


تقویم دانشگاهی

سال تحصیلی از اول اکتبر شروع شده، درسی ام ژوئن سال بعد به اتمام می رسد و شامل یک ترم زمستانی از اول اکتبرتا سی ام ژانویه و یک ترم تابستانی از ابتدای مارس تا سی ام ژوئن میباشد.


ساختار برنامه های آموزشی

سیستم آموزشی اتریش در بعضی از دانشگاه ها بنا به رشته تحصیلی به صورت سنتی بر دو محور دیپلم و دکترا استوار است ولی در بیشتر رشته های تحصیلی سه محوری است که شامل لیسانس، فوق لیسانس و دکترا است. به این ترتیب، دروسبه صورت ذیل ارائه خواهند شد:

 

برنامه های دیپلم سنتی

ارائه دهنده آموزش گسترده آکادمیک و/یا هنری پیش-حرفه ای می باشد و با دریافت مدرک دیپلم فارغ التحصیلی یا دیپلم مهندسی برای مهندسین به پایان می رسد. طول مدت این دوره ۴ تا ۶ سال است. برنامه های پزشکی و دندان پزشکی با دریافت مدرک دکترا به پایان می رسند. این دوره ۶ سال به طول می انجامد.


لیسانس (کارشناسی) و فوق لیسانس (کارشناس ارشد)

به صورت زیر تقسیم بندی می شوند:
۱) تحصیلات لیسانس با دریافت مدرک و طول دوره ۴-۳ سال.
۲) فوق لیسانس. پیش نیاز این دوره، تکمیل موفقیت آمیز دوره لیسانس می باشد. مدرک این دوره، مشابه آنچه در بالا در مورد دیپلم های سنتی گفته شد است. طول مدت این دوره ۲-۱ سال است.


دوره دکترا

تحصیلات دکترا مستلزم تکمیل موفقیت آمیز دوره فوق لیسانس یا دیپلم (بر اساس آنچه در بالا گفته شد) می باشد. علاوه بر این دانشجو بایستی قابلیت انجام تحقیقات به صورت مستقل را از خود نشان دهد. این دوره ۲ سال یا بیشتر به طول می انجامد و با دریافت مدرک دکترا به پایان خواهد رسید.
 


دوره های آموزشی دانشگاهی

هدف ها، ساختار، مواد درسی و طول مدت این دوره ها از طرف دانشگاه تعیین می شود. پس از تکمیل تحصیلات تکمیلی در این دانشگاه ها، عنوان هائی از قبییل .۱..و ۲...به دانشجویان آن رشته ها اعطا می گردد.
MBA - Master of Business Administration
MAS - Master of Advanced studies

نکات مهم برای شما که قصد ادامه تحصیل در خارج از کشور برای خود یا فرزندانتان را دارید

 

 1- تحصیلات دانشگاهی باید به زبان آلمانی یا انگلیسی باشد

شرایط جهانی و روند جهانی شدن و توسعه فراگیر و ناگزیر ناشی از آن و پیامد هایی نظیر گسترش فراگیر اینترنت به عنوان جامع ترین رسانه موجود و گسترش روز افزون رسانه های انگلیسی و آلمانی زبان و کاربرد های فراوان این زبان در دنیای امروز، وضعیتی را پدید آورده که در همه جنبه های زندگی از هنر و سرگرمی گرفته تا علم و صنعت و تجارت ، تسلط نسبی به زبان انگلیسی و آلمانی و توانایی استفاده از کامپیوتر در حد متوسط را اجتناب ناپذیر نموده است. برای دانشجویانی که با  صرف هزینه و وقت قصد دارند آینده خود را بر مبنای تحصیل در یک دانشگاه خارجی بسازند ، اولویت نخست باید یافتن یک دانشگاه و محیط آلمانی زبان باشد. چرا که همین زبان آلمانی به تنهایی میتواند آینده شغلی فرد را تضمین کند و جز آن ، به نظر می رسد برای یک ایرانی ، یادگیری گویشی مانند ترکی – آذری کاربرد بیشتری از زبان هایی نظیر روسی یا بلغاری داشته باشد.

  2- موقعیت امن اجتماعی کشور مقصد

جوانانی که برای تحصیل از کشور خارج می شوند، قطعا از خانواده هایی سالم هستند که به ارزش های خانوادگی خود پایبند می باشند. اما محیط کشور مقصد نیز شرط است که می بایست از امنیت و سلامت لازم برخوردار باشد. بسیاری از کشور ها که برخی از آن ها نیز با جدیت مورد تبلیغ قرار می گیرند ، از حد اقل فاکتور های امنیتی و سلامت اجتماعی برخوردار نیستند. آمار جرایم و بزه کاری در برخی کشورها مثل کشورهای اروپای شرقی و تازه استقلال یافته ، به لحاظ مسائل تاریخی ، اقتصادی و فرهنگی همواره با اختلاف زیادی نسبت به سایر کشورها در سطح بالایی قرار داشته است و همه ما کم و بیش از مشکلاتی که دانشجویان در این کشورها با آن مواجه می شوند چیزهایی شنیده یا خوانده ایم. برای جذب دانشجو به یکی از این کشورها به عنوان یک امتیاز تبلیغاتی گفته می شود که برای دانشجویان بادی گارد استخدام کرده اند، باید از خود پرسید مگر در این کشور چه میگذرد که حتی دانشجویان نیاز به بادی گارد دارند؟ در انتخاب محیط تحصیل ، ضروری است که در زمینه امنیت اجتماعی مطالعه و دقت فراوانی صرف کنیم تا در حد امکان ، از دغدغه ها و نتایج نا مطلوب احتمالی یک فضای آلوده در امان بمانیم.

البته دانشجویان در هر محیطی خود می بایست حد اکثر احتیاط را در زمینه هایی مثل معاشرت ها و ارتباطات ، انتخاب مسکن و غیره انجام دهند و قطعا نقش بسیار مهمی در زمینه تامین امنیت یا بر هم نزدن امنیت موجود بر عهده خود دانشجو است. مثلاً به لحاظ فرهنگی ایرانی ها قرابت کمی با اتباع کشورهای آفریقایی و عربی دارند لذا بهتر است دانشجویان از ارتباط یا هم خانگی با اتباع این کشورها پرهیز کنند ، اما محیط و عوامل محیطی نیز به میزان زیادی در امنیت نقش دارند و در انتخاب مقصد باید محتاط بود.

اگر مدتی به اخباری که در جراید در مورد نا امنی برخی کشور ها درج میشود دقت کنید در می یابید که کدام کشور ها اصلاً مناسب نیستند.

 

3- گرفتن حداکثر امکانات با حداقل قیمت

تحصیل در یک کلام یک سرمایه گذاریست بدین معنا که دانشجو وخانواده وی با صرف هزینه های گوناگون مادی و معنوی تلاش خود را بر ساختن آینده ای بهترو روشن تر معطوف ساخته اند. پس عقلانی تر آن است که در این راه ، کشور ها و دانشگاههایی را انتخاب کنید که در مقابل میزان سرمایه گذاری شما امکانات بهتری ارائه می کنند. منظور از این امکانات صرفاً امکانات علمی نیست. برای مثال، دانشگاههای هند اساتید خوبی دارند اما از داشتن خوابگاههای خوب، کتابخانه روزآمد، امکانات ورزشی و بهداشتی محرومند. در مقابل ، دانشگاه های اتریشضمن آنکه از نظر علمی در سطح کاملا مناسبی قرار دارند، سرمایه گذاری بی نظیری برای ایجاد اینترنت رایگان، سایتهای مجهز کامپیوتری، کتابخانه های الکترونیکی و امکانات ورزشی انجام داده اند. مسلماً این امکانات در شرایطی به صرفه است که  به نسبت ارزان هم باشد. برای خیلی از رشته ها اتریشارزانتر است و برای برخی رشته ها هم هند. در مقابل در کشورهایی نظیر قبرس و امارات  ، امکانات درجه دو و سه به واسطه ماهیت توریستی آنها با قیمت های گزاف عرضه می شود. پس قبل از انتخاب حتماً تحقیق کنید و از صحت اطلاعات دریافتی اطمینان حاصل کنید.

توجه کنیدحتی المقدور به دانشگاههایی نروید که برای پذیرش و ثبت نام در آن ها از دانشجویان به بهانه های مختلف وجوه غیر قانونی اخذ می شود. به عنوان مثال دانشگاه های شهر بنگلور هند و دلالان آنها در اخاذی از دانشجویان و خانواده های آن ها به بهانه های گوناگون و اغلب واهی نه تنها از حد خود خارج شده اند، بلکه به کلی منزلت دانشگاه و دانشجو و تحصیل دانشگاهی را زیر سوال برده اند. این مشکل در سایر شهر های هند هم تا حدی وجود دارد.

4- اعتبار بین المللی دانشگاه ها را دست کم نگیرید

واقعیت این است که در اکثر رشته های دانشگاهی اگر هزار دانشگاه ممتاز وجود داشته باشد نهصد دانشگاه اول آن در آمریکا هستند. با توجه به شرایط نا عادلانه ای که از طرف دولت آمریکا علیه شهروندان ایرانی تحمیل شده، امکان دسترسی به این دانشگاه ها برای دانشجویان ایرانی محتمل نمی باشد. دانشگاه های کشورهای پیشرفته غرب نیز آنقدر پر هزینه و گران است که برای اکثر خانواده ها مقرون به صرفه نیست. مانند تحصیل در انگلستان که سالانه حدود سی میلیون تومان هزینه دارد و تامین آن تنها برای بخش کوچکی از جامعه ما امکان پذیر است.

پس چاره چیست؟ این سوال را همه ما مرتباً از خود می پرسیم و به ناچار در حد امکانات و توانایی های خود باید به آن پاسخ دهیم.

یک مساله خیلی اساسی پیدا کردن دانشگاه انگلیسی زبان است چون به این صورت شما به آخرین مباحث روز دست می یابید و همیشه هم به روز می مانید. امکان کار و فعالیت وزندگی را نیز در یک محیط جهانی بدست می آورید.

نکته دیگر انجام تحصیل به صورت تمام وقت است، دنبال تحصیلات مکاتبه ای نباشید چون اکثراً از محتوای علمی لازم بی بهره اند و از همه بدتر اینکه با تحصیل مکاتبه ای از تجربه پربار دوران دانشجویی در یک کشور خارجی محروم می شوید.

اعتبار جهانی دانشگاه در دوره کارشناسی چندان مهم نیست .یک دانش آموز متوسط در آمریکا هم به یک دانشگاه درجه یک راه نمی یابد. دانش آموزان متوسط برای انتخاب یک دانشگاه خوب میتوانند با مقایسه امکانات دانشگاه های مختلف یکی را انتخاب کنند یا ببینند کدام دانشگاه در رشته مورد علاقه به آنان پذیرش میدهد. اما اعتبار بالای دانشگاه برای تحصیلات تکمیلی و خصوصا دوره دکتری حیاتی می باشد.

طبعاً دانشجویی که تا کارشناسی ارشد در ایران تحصیل کرده است شانس کمی برای تحصیل در کشور های غربی دارد. چون بدون رودربایستی دانشگاه های ایران از اعتبار بالایی برخوردار نیستند حتی اخیراً کشوری نظیر هند مدرک پزشکی عمومی ایران را برای تحصیل در دوره تخصص قبول نمی کند. اما برای دوره دکتری میتوان دانشگاه های مطرح در سطح آسیا را انتخاب کرد. مثلاً دانشگاه تکنولوژی اتریش برای تحصیلات تکمیلی رشته فیزیک معتبر اند اما برای مثلاً تخصص پزشکی بهتر است از دانشگاه UNI WIEN اتریش استفاده شود.

 

 5- بزرگترین دست آورد تحصیل خارج از کشور تجربه است

دوران دانشجویی آنهم در خارج از کشور متفاوت، پر ماجرا و سرشار از تجربه است. اگر در اطرافیان شما کسی قبلاً این تجربه را داشته می تواند شما را نسبت به تصمیمتان آگاه تر کند.

هم دانشجویان و هم خانواده ها توجه کنند که جوانی که به خارج از کشور می رود نیاز دارد دست به تصمیم گیری هایی بزند که می تواند تبعات خوب یا بدی برایش داشته باشد و  لزوما تا وقتی در ایران زندگی می کرده است نیازی به این تصمیم گیری ها نداشته است. او با ماجراها و شرایطی کاملاً جدید مواجه می شود که همیشه خوشایند نیست. در روزها و ماههای اول مهاجرت دچار دلتنگی و حتی بهانه جویی می شود. دانشجو مجبور است برای دوام ، برنامه ریزی داشته باشد. مجبور است بودجه و هزینه هایش را بدقت هماهنگ کند. با افراد جدید مواجه می شود که از فرهنگ ها و کشورهای دیگری هستند و ناگزیر است خود را با محیط جدید هماهنگ کند تا بتواند با آن ارتباط برقرار کند و از مزایای آن استفاده کند و از بلایای آن آسیب نبیند. در همه این روزها و لحظات دانشجو باید به اهدافی که برای آینده خود ترسیم کرده توجه داشته باشد. اعتقاد به آینده و اعتماد به نفس از سختی ها خاطراتی شیرین می سازد و هر لحظه پردردسر تبدیل به خاطره ای به یاد ماندنی می شود. چه بهتر که خانواده های محترم دانشجویان نیز با آگاهی از این شرایط فرزندان خود را به ویژه به لحاظ روحی تقویت و پشتیبانی نموده و در ترسیم آینده ای بهتر برای آنها بکوشند.

اما به دانشجویان نیز باید خاطر نشان کرد که خانواده های ما معمولاً در فراهم کردن امکانات رفاهی برای فرزندانشان از هیچ تلاشی دریغ نمی کنند و گاهی همین مهربانی ها ما را بد عادت می کند . اگر آینده ای روشن را برای خود در نظر بگیریم و تمام تلاش خود را بر رسیدن به اهدافمان معطوف بداریم، به سادگی می توانیم بر همه مسائل و مشکلات احتمالی فائق آییم  . ساده ترین شکل این مسائل می تواند چگونگی تغذیه یک دانشجو ،  بیماری در غربت یا نرسیدن به موقع پول از طرف خانواده باشد. همه اینها گذراست اما دانشجو یاد می گیرد و تجربه می کند که چگونه در مقابل مخاطراتِ جدی تر در کار و زندگی پس از دوران دانشجویی از خود واکنش صحیح را نشان دهد و همین تجارب ، بدون شک بهترین دست آورد دوران دانشجویی هستند.  دورانی که با همه سختی ها سرشار از مسئولیت پذیری، تفریح وپیشرفت است.

موفق باشید!

 

نوشته شده در تاریخ جمعه 13 مرداد 1391    | توسط: امیر سیفی    |    | نظرات()